Heftig nieuws op de maandagochtend. Mattie Valk is niet de biologische vader van de onlangs veel te vroeg geboren tweeling. Dit scheef hij in een brief, welke zijn collega Wietze vanmorgen op de radio voorlas. Ook is zijn relatie met Kirsten voorbij, maar een belangrijke noot in zijn brief: boos zijn brengt je altijd het minst ver!
Onderstaand de brief van Mattie:
Beste allemaal,
Zoals jullie merken heb ik even wat tijd voor mezelf genomen.
Mijn leven staat op dit moment bol van emoties waardoor ik mezelf moet terugvinden en herpakken. Dit kost meer tijd dan ik gehoopt had.
De kwetsbaarheid van twee pasgeboren kinderen brengt me naar plekken van mezelf die ik nog niet kende. Er is in de meeste extreme vormen angst, geluk, verdriet.
Maar de afgelopen periode heeft vooral ongeloof de boventoon gevoerd toen bleek dat ik niet de biologische vader ben van de twee vechtertjes.
Iets wat ik op het moment van schrijven nog steeds niet lijk te beseffen. Ik ben in de war.
Het liefst had ik ervoor gekozen om dit op mijn eigen tijd, onder de radar, met alle betrokkenen vorm te geven. Echter de situatie bleek onhoudbaar. Ik en mijn familie kunnen niet langer het enorme medeleven rondom de kinderen op de juiste manier ontvangen.
Wel wil ik iedereen vragen niet primair verwijten te maken of te veroordelen. Dat doe ik zelf ook niet. Deze situatie kent alleen maar verliezers, en van alle emoties brengt boos zijn je altijd het minst ver.
Dit met Kirsten op een vredige manier en als volwassen mensen oplossen geeft me nu de meeste kracht en houvast.
De komende periode zullen we gaan gebruiken om ons verhaal af te sluiten, en daarna los van elkaar opnieuw te beginnen.
Bedankt voor al jullie liefde, en tot binnenkort.
Mattie
We vragen iedereen de privacy van Mattie, Kirsten en hun familie en vrienden te respecteren.
De tweeling – Vesper en Bo – werd eind maart geboren.
“Na een zwangerschap van bijna 26 weken is onze tweeling geboren. Iedereen die er een beetje verstand van heeft weet dat dit véél te vroeg is.” Zo vertelde hij destijds tegen Wietze. “Je denkt dat je ooit kleine kindjes gezien hebt, maar dit is zó ontzettend klein. Ze doen het ontzettend goed, en iedere dag is er een!” Ondanks de vroege geboorte, gaat het naar omstandigheden goed met de meisjes.
Blij zijn of zorgen maken? “Het is nog ontzettend dubbel, want moet je blij zijn? Tegen iedereen die ons feliciteert zeg ik ook: feliciteer me maar met potlood, want ik weet het anders ook niet. Het is ook niet het gevoel van wauw ik ben vader, omdat je alleen maar denkt: jeetjemina waar zijn we in beland. Het moet allemaal nog zo indalen.”
Terug...
Onderstaand de brief van Mattie:
Beste allemaal,
Zoals jullie merken heb ik even wat tijd voor mezelf genomen.
Mijn leven staat op dit moment bol van emoties waardoor ik mezelf moet terugvinden en herpakken. Dit kost meer tijd dan ik gehoopt had.
De kwetsbaarheid van twee pasgeboren kinderen brengt me naar plekken van mezelf die ik nog niet kende. Er is in de meeste extreme vormen angst, geluk, verdriet.
Maar de afgelopen periode heeft vooral ongeloof de boventoon gevoerd toen bleek dat ik niet de biologische vader ben van de twee vechtertjes.
Iets wat ik op het moment van schrijven nog steeds niet lijk te beseffen. Ik ben in de war.
Het liefst had ik ervoor gekozen om dit op mijn eigen tijd, onder de radar, met alle betrokkenen vorm te geven. Echter de situatie bleek onhoudbaar. Ik en mijn familie kunnen niet langer het enorme medeleven rondom de kinderen op de juiste manier ontvangen.
Wel wil ik iedereen vragen niet primair verwijten te maken of te veroordelen. Dat doe ik zelf ook niet. Deze situatie kent alleen maar verliezers, en van alle emoties brengt boos zijn je altijd het minst ver.
Dit met Kirsten op een vredige manier en als volwassen mensen oplossen geeft me nu de meeste kracht en houvast.
De komende periode zullen we gaan gebruiken om ons verhaal af te sluiten, en daarna los van elkaar opnieuw te beginnen.
Bedankt voor al jullie liefde, en tot binnenkort.
Mattie
We vragen iedereen de privacy van Mattie, Kirsten en hun familie en vrienden te respecteren.
De tweeling – Vesper en Bo – werd eind maart geboren.
“Na een zwangerschap van bijna 26 weken is onze tweeling geboren. Iedereen die er een beetje verstand van heeft weet dat dit véél te vroeg is.” Zo vertelde hij destijds tegen Wietze. “Je denkt dat je ooit kleine kindjes gezien hebt, maar dit is zó ontzettend klein. Ze doen het ontzettend goed, en iedere dag is er een!” Ondanks de vroege geboorte, gaat het naar omstandigheden goed met de meisjes.
Blij zijn of zorgen maken? “Het is nog ontzettend dubbel, want moet je blij zijn? Tegen iedereen die ons feliciteert zeg ik ook: feliciteer me maar met potlood, want ik weet het anders ook niet. Het is ook niet het gevoel van wauw ik ben vader, omdat je alleen maar denkt: jeetjemina waar zijn we in beland. Het moet allemaal nog zo indalen.”